wernisaż: 2.12.2022, piątek, 19:00
wystawa: 3.12—23.12.2022 
środy / piątki — 17:00 – 19:00
soboty / niedziele — 15:00 – 18:00

Karolina Konopka proces twórczy rozpoczyna od pisania. To bardzo angażujący etap – możliwe, że najbardziej. Zapisuje pomysły, tworzy przepisy na obrazy, obiekty malarskie, instalacje, analizuje kulinarne przepisy znalezione w internecie, książkach kucharskich. 

Czy kolejność ma znaczenie? Można rozpocząć proces od przepisu, a następnie przejść do przygotowania dania, bądź wypieku. Można również zacząć od dania i liczyć, że przepis pojawi się w trakcie pracy. Dochodzenie do tego w kontekście wystawy „tu tytuł” nie jest istotne. Istotnym natomiast jest, że prace Karoliny nie są przypadkowe. Składają się z przepisu (tekstu), produktu (dzieła) oraz propozycji podania (zdjęcia przedstawiającego jak dzieło należy zaserwować). Kulinarna i malarska precyzja. 

Najbardziej kremowym na to przykładem jest zapis z Tortologii:

Czynność pieczenia tortu podzielona na etapy: BISZKOPT numer 1: ubijanie jajek z cukrem, mąką tortową, proszkiem do pieczenia, BISZKOPT numer 2: ubijanie jajek z cukrem, mąką tortową, mąką ziemniaczaną, proszkiem do pieczenia, posypką mocno kolorową – cukrową, BISZKOPT numer 3: ubijanie jajek z cukrem, mąką tortową, mąką ziemniaczaną, kakao, proszkiem do pieczenia, nasączanie wyżej wymienionych biszkoptów, przekładanie ich kremami, KREM JAGODOWY: rozmieszanie żelatyny z gorącą wodą, ubicie śmietany z cukrem pudrem z dodatkiem Śmietan-fixu, ciągłe miksowanie, dodawanie frużeliny, dolewanie żelatyny i miksowanie, KREM MICHAŁKOWY: postępowanie jak z kremem jagodowym, wmieszanie posiekanych czekoladek Michałków, chłodzenie przez kilka godzin w lodówce, przykrywanie paterą i obracanie „do góry nogami”, obkładanie śmietaną zmiksowaną z kremem w proszku, posmarowanie całego tortu, wykonanie ozdób z mleka w proszku, zafarbowanie masy barwnikami jadalnymi, rozwałkowanie, wycinanie foremkami, następnie formowanie ozdób, układanie dekoracji na torcie zasługuje na uznanie.

W eskaem zobaczymy wybrane wyroby cukiernicze – obiekty malarskie.
Będzie słodko. 

Twórczość Karoliny Konopki, to nie tylko słodkie obiekty malarskie. Pod przykrywką ciast z farby olejnej, czy akrylowej, kryje się coś więcej. Dostrzegamy przesmaczną analizę naszego społeczeństwa, jego obyczajów i zachowań. I tu wracamy do tekstów, które w jej twórczości są ważne i wraz z malarskimi formami tworzą spójną twórczość Konopki.

Ｋａｒｏｌｉｎａ Ｋｏｎｏｐｋａ

Ur. w 1995 r. w Świętochłowicach. Absolwentka Malarstwa na ASP w Katowicach. Stypendystka Ministra Kultury 2019.Zajmuje się działaniami z zakresu: wideo, malarstwa, rzeźby, instalacji.
Interesuje ją sztuka cukiernicza, garmażeryjna, zagadnienie kultury masowej, konsumpcjonizm, jedzenie wyrzucone, jak i to na talerzu, obrzędy, tradycje i rytuały zakorzenione w polskiej kulturze. Przeszukuje Internet, lumpeksy, śmietniki i kataloguje znalezione tam rzeczy.

fot. Daria Szczygieł

MATKI POLSKI | Bartosh Zimniak

wernisaż: 28.10.2022, piątek, 19:00
wystawa: 28.10-13.11.2022
(info o terminach niżej)

Matki Polski są często intrygujące, frapujące, kłopotliwe. Są w liczbie mnogiej zależnej od ilości niewygody lub wygody, ale dużo częściej tej pierwszej, która uwiera artystę. Tę niewygodę Zimniak przekazuję nam, odbiorcom, tworząc nieobojętne sylwetki Polsk poruszające za każdym razem inne zagadnienie. Matki Polski są o relacjach społecznych, sytuacji polityczno-ekonomicznej, o klimacie, naturze, pracy, obyczajach, … są także o życiu w świecie, który nie sprzyja osobom (nad)wrażliwym. 

Bartosh Zimniak mówi o sobie, że trudno mu patrzeć na świat przez różowe okulary, ponieważ czuje, że nie wykształcił w sobie „mięśnia”, który pozwalałby mu na pozytywne patrzenie na świat, wiarę w siebie oraz docenie samego siebie. Oczywistością jest, że to jacy jesteśmy teraz, ma swoje źródła w dzieciństwie. Brak docenienia, pochwał, duże oczekiwania od rodziców, wpływają często na nieumiejętność wykorzystywania dobrych emocji w życiu dorosłym. Artysta wierzy, że każda ze stworzonych Matek jest częścią terapii, a performatywność jego działań pozwala mu pozbyć się negatywnych emocji, zastępując je sukcesywnie tymi dobrymi. Należy zatem zakładać, że każda kolejna Matka Polska to krok budujący owy mięsień pozytywny. Możliwe, że cel nigdy nie zostanie osiągnięty, a droga będzie nieustającą twórczą inspiracją.

Matki Polski należy odbierać jako cykl, komplet, z co najmniej dwóch powodów. Pierwszy to mnogość i ilość zagadnień, które słabo albo wcale, tracą na ważności w naszym kraju, Polsce. Zimniak tworzy rejestr frustracji (lub fascynacji) zamknięty w kwadratowych pracach, zawierających sylwetkę kraju wypełnioną artystyczną interpretacją uczuć związanych z bieżąca sytuacją. To swego rodzaju osobista kronika, mocno osadzona we współczesnej historii oraz światopoglądzie panującym w polskim społeczeństwie. Drugi powód, to konsekwencja w realizacji artystycznego projektu, powstającego już od ponad 8 lat. 

Matki Polski są o wierności samemu sobie i ideom, w które się wierzy. Systematyczność w tworzeniu to także objaw wiary w to, że pozytywności można się nauczyć, wypracować ją w sobie. Konsekwencja według Zimniaka jest nieodłącznym elementem talentu, podświadomie, może też być tylko pretekstem podtrzymującym trwanie w procesie, który sam w sobie jest intrygujący i samonapędzający się.

Marek Rogala, kurator

Bartosh Zimniak (ur. 1991) 

Polsko-francuski artysta intermedialny, wykorzystujący w swojej twórczości performance, instalacje, video-art oraz sztukę społecznie zaangażowaną. Porusza tematy związane z tożsamością, tradycją, przynależnością oraz zadaje pytania wokół szeroko rozumianego patriotyzmu i polskości. W 2013 roku ukończył kierunek Filozofia i Komunikacja Społeczna na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Tytuł magisterski obronił na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku, na kierunku Intermedia. Od 2014 roku nieprzerwanie czerpie energię twórczą i siłę z kontaktu z Morzem Bałtyckim. Związany z Francją od 2005 roku, mieszka w Reims, gdzie eksploruje sekrety powstawania szampana wśród malowniczych winnic.

W 2017 roku, w nadmorskiej dzielnicy Gdańsk – Nowy Port, założył Galerię Społecznie Zaangażowaną MEWKA, gdzie wraz z mieszkańcami, artystami i artystkami organizuje: wystawy, warsztaty oraz spotkania tematyczne. 

Mimo wielu sukcesów na płaszczyźnie artystycznej, doświadczył poczucia porażki egzystencjalnej, które zmotywowało go do rozpoczęcia nowej drogi w rozwoju duchowym. 

Wybrane wystawy, festiwale oraz nagrody: Międzynarodowy Festiwal Narracje(2015), Wyspa 3.0 Mapa i Terytorium(2015), Festiwal Młode Wilki, (2016), V Dwubiegunowe Spotkania Performerów (2017), Zrozumieć Sierpień Europejskie Centrum Solidarności Gdańsk(2018), Wystawa PLaża: Galeria FWD: (2020), Kaliskie Biennale Sztuki A-Kumulacje (2017, 2019, 2021), Voyage, voyage: MEWKA. Galeria Społecznie Zaangażowana (2022), MATKI POLSKI: Galeria ESKAEM, Gdańsk (2022). Laureat Nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2016), Finalista 15. edycji Konkursu Artystyczna Podróż Hestii (2016). Wyróżnienie Prezydenta Miasta Gdańska za działalność artystyczno-społeczną (2018). Laureat Głównej Nagrody na XIII Festiwalu Filmów Jednominutowych (2018). Stypendysta Marszałka Województwa Pomorskiego (2019), Stypendysta Miasta Gdańska (2021, 2022). Laureat konkursu kuratorskiego w Galerii Sztuki im. Jana Tarasina w Kaliszu (2022). Finalista na XIVII Festiwalu Filmów Jednominutowych (2022).

IG @bartoshzimniak
www.bartoshzimniak.pl

Zrealizowano w ramach Stypendium Kulturalnego Miasta Gdańska.

fot. Daria Szczygieł

Wystawa odbywa się w eskaem, miejscu działającym w ramach programu Gdańskie Otwarte Pracownie. Tu powstają kulturalne kwadraty i pokazywana jest młoda sztuka.