wernisaż: 17.07.2026 (pt), 19:00
wystawa trwa do 15.08.2025, można ją oglądać:
– czwartki / piątki: 17:00—19:00
– soboty: 13:00–16:00
kurator: Marek Rogala
Żyjemy w permanentnym rozproszeniu. Nasze przebodźcowane, zmęczone ciała i umysły nawet nie muszą szukać dopaminy, jesteśmy w niej zanurzeni. W głębi cyfrowego szumu, błąkamy się między Instagramem, wiadomościami o świecie pogrążonym w wojnach a paraliżującym marazmem. Paradoksalnie, współczesne poczucie chaosu nie wynika z nadmiaru pracy czy szybkiego tempa działania. Wynika z bierności. Z chwil, w których tracimy rytm, wpadamy w pętlę scrollowania i ogólnego niepokoju, nie potrafiąc zakotwiczyć się w teraźniejszości.
Aleksandra Koleśniak w swoich obrazach rejestruje stan, w którym dobrze się odnajduje, jest obserwatorką. Przygląda się zewnętrzu, naturze, światu, który płynie swoim własnym i właściwym tempem. Często pojawiający się motyw krzesła zdaje się być symbolem zatrzymania. To siedzisko na czterech zbyt krótkich nogach zaprasza, by usiąść, zwolnić i spróbować dostroić się, poczekać na moment, w którym znajdziemy własny rytm.
Relacja z czasem jest tutaj kluczowa. Jak odnaleźć w nim synchronizację? Wyobraźmy sobie oś czasu, na której jesteśmy tylko kropką. Gdy płyniemy blisko osi, czujemy zbieżność, spokój i poczucie, że jesteśmy we właściwym miejscu. Gdy kropka się oddala, tracimy pewność siebie i stabilność. Pojawia się lęk przed przemijaniem – ucieczką dobrych momentów, bliskich relacji, kruchością chwil. Towarzyszy temu jednak głęboka świadomość, że bez ruchu nie ma życia. Stanie w punkcie, choć pozornie bezpieczne, generuje pustkę – nie pozwala przeżywać, zbierać doświadczeń ani budować wspomnień.
Wystawa „Siedzę obok siebie” to opowieść o walce o powrót do własnego rytmu przez zatrzymanie się. Świat zewnętrzny, choć bywa źródłem przytłoczenia, może stać się przestrzenią ukojenia i akceptacji. Zwolnij, zastanów się, zlokalizuj swoją kropkę na linii czasu. Siedź na symbolicznym krześle tak długo, aż zdecydujesz, co chcesz zrobić z tym momentem: poddać się szumowi codzienności, wskoczyć w niego na nowo, czy może siedzieć dalej i czekać na bardziej odpowiednią okazję, by wstać i pójść ze sobą dalej.
__________________
Wydarzenie odbywa się w eskaem, miejscu działającym w ramach programu Gdańskie Otwarte Pracownie. Tu powstają kulturalne kwadraty i pokazywana jest młoda sztuka.
wystawę dofinansowano ze środków Miasta Gdańska — dziękujemy!