Odpoczywać to ja będę w grobie | Małgorzata Mycek

__ artystka o wystawie

W moich pracach wracam sobie na wieś. Szczególnie lubię wracać w miejsce gdzie się wychowałam. Ma to dla mnie szczególne znaczenie terapeutyczne, bo nie było to zbyt łatwe dzieciństwo i układając sobie w głowie sprawy z przeszłości poznaję lepiej swoje potrzeby. Czuję się częścią tej społeczności, mimo że nigdy się do niej w stu procentach nie dopasowałam. Myślę, że to wynika z tego, że głos dziecka dla wielu osób nie jest istotny i łatwo go zagłuszyć jakimiś karami lub nawet klapsem.

Ta wystawa jest trochę o pracy. Nawet na wsi łatwo paść ofiarą wyzysku, mimo tego, że nie ma tam przemocowego szefa. Sami dla siebie jesteśmy takim przemocowym szefem i często padamy ofiarami autowyzysku. Nawet dzisiaj, jest święto pracy i sama nie odpoczywam, tylko pracuję na kolejną wystawą i takimi działaniami doprowadzamy się na skraj wyczerpania, dążymy do jakiejś doskonałości, której wymaga od nas społeczeństwo.

Szczególnie się to objawia w tym jak traktuje się kobietę, ma ona zadbać o męża, o dzieci, o schorowaną teściową, trzeba być cateringiem dla całej rodziny dostępnym dwadzieścia cztery godziny na dobę, siedem dni w tygodniu. Trzeba mieć przy tym figurę baletnicy, ciągle się stroić, być umalowaną, mieć zawszę ochotę na seks z mężem, jeszcze mieć do siebie dystans, a ten dystans tak naprawdę oznacza, to że trzeba wysłuchiwać jakichś obrzydliwych żartów o swoich dupie i cycach od wąsatych dziadów.

Wieś jaką znam to właśnie ciągła praca. Emerytura rolnicza wynosi teraz około osiemset złotych, o ile się nie mylę a warunki życia wcale nie są lepsze niż w mieście i nawet w wieku osiemdziesięciu lat nie możesz podpiąć się na przykład do cieplika miejskiego tylko musisz zasuwać w zimie z wiadrem albo koszem pełnym drewna ciężkiego i palić ciągle w piecu dlatego, że Twój wiek nie do końca pozwala Ci na dźwiganie czegoś ciężkiego.

(transkrypcja nagrania Małgorzaty Mycek, w którym opowiada o swojej wystawie w e__ae_)

__ Małgorzata Mycek

Małgorzata Mycek, ur w Sanoku w 1993r. W 2020 obroniła dyplom magisterski na wydziale Malarstwa i Rysunku na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu, w pracowni prof. Dominika Lejmana. Finalistka konkursu im. Marii Dokowicz na najlepszą pracę dyplomową. Finalistka 19 edycji konkursu Artystyczna Podróż Hestii. Współtworzy inicjatywę Wydawnictwo Bomba wydającą zaangażowane ziny. W 2019r Bombę nagrodzono w ogólnopolskim konkursie dla młodych artystów Młode Wilki

Jest malarką i performerką z Poznania. Wychowała się na peryferiach, w małej wsi w Bieszczadach na przełomie millenium, co często eksploruję w swoich pracach. W jej projektach wybrzmiewa zaineresowanie kulturą wernakularną oraz zaangażowanie w bieżące sprawy polityczne. Sztuka jest dla niej formą terapii i pozwala przepracować traumy oraz zmierzyć się z trudną rzeczywistością.

__ terminarz:

Wystawa: 15.05-5.06.2021
Otwarcie wystawy: 15.05.2021, godz. 17:00
Wystawę można oglądać 
– we wtorki, piątki w godz. 17:00 – 20:00
– w soboty w godz. 16:00 – 19:00
(lub po umówieniu telefonicznym: 531 904 741)

Wydarzenie na Facebooku:
https://www.facebook.com/events/457472268656654

Wydarzenie odbywa się w e__ae_ miejscu (ESKAEM) – miejscu działającym w ramach programu Gdańskich Otwartych Pracowni realizowanego przez Miasto GdańskProjekt „ESKAEM – kwadraty i nie tylko” dofinansowano ze środków Miasta Gdańska.

ZIEMIA / SOIL | Zuzanna Kołodziej

Czym jest dla Ciebie ZIEMIA? To słowo oznacza nie tylko naszą planetę, ale także dosłownie materię, po której chodzimy i z której pochodzi to, co jemy. Ciekawie jest pomyśleć, jak to by było żyć w tym środowisku. Komunikacja przebiega tam w ciemności, za pomocą subtelnych drgań i sygnałów chemicznych – bardzo odmiennie od naszego świata na powierzchni. W ziemi jest ciszej, ale ma ona swoje specyficzne wibracje, które pochodzą – między innymi – od organizmów w niej żyjących. Przykryta roślinnością ziemia staje się, w wyniku rozkładu materii organicznej, tętniącym życiem środowiskiem. Odsłonięta, zaorana pługiem i opryskana chemią staje się z czasem biologiczną pustynią. Żyzna gleba to coś, co powstaje niesamowicie powoli i co tracimy zbyt szybko.

Jako mieszkańcy miasta powinniśmy przyjrzeć się tej ziemi, bo jesteśmy z nią bliżej związani, niż nam się wydaje. Jesteśmy też, jako korzystający z jej plonów, odpowiedzialni za jej zdrowie. Ta myśl naszła mnie, gdy zaczęłam swoją przygodę z ogrodnictwem. Dorastałam w miejskim środowisku, ale zatęskniłam za ziemią, mimo, że nie wiedziałam o niej za dużo. Naszła mnie ochota, żeby zanurzyć w niej ręce, poczułam chęć współpracy z roślinami, innymi niż te na parapecie. Zaczęłam od małej działki ROD niedaleko mojego domu. Nauczyłam się w ten sposób, że możemy za pomocą rozważnej ingerencji pomóc, a nie niszczyć, trzeba tylko obchodzić się z tą ziemią delikatnie, jak ze skarbem. Tak własnie chcę ją przedstawić – jako coś cennego i tajemniczego.

Zuzanna Kołodziej
Pochodząca z Gdyni artystka wizualna, absolwentka Grafiki na ASP w Warszawie. 
W swojej twórczości stara się przekazać malarską subtelność i plastyczność używając technik cyfrowych. Do jej ulubionych środków wyrazu należą grafika 3D i animacja. W swoich pracach często inspiruje się procesami, formami i dynamiką natury. Za pomocą starannie połączonego obrazu i dźwięku przekazuje swoje odczuwanie świata.

Jej prace można było zobaczyć m.in podczas:
– Łódź Design Festival 2020 / projekt “Matrice” 
– Tylko Spokój nas uratuje / koncert Zuzanny Całki / Muzeum Książki Artystycznej w Łodzi 2019
– 100 na 100. Muzyczne Dekady Wolności, ECS Gdańsk 2018

https://instagram.com/vi.zuza
www.zuzakolodziej.com

⬛️

Wystawa: 24.04-8.05.2021
Otwarcie wystawy: 24.04.2021
Wystawę można oglądać po dokonaniu rezerwacji w serwisie Evenea:
https://app.evenea.pl/event/ziemia-soil/

⬜️

Wydarzenie odbywa się w e__ae_ miejscu (ESKAEM) – miejscu działającym w ramach programu Gdańskich Otwartych Pracowni realizowanego przez Miasto Gdańsk. Projekt „ESKAEM – kwadraty i nie tylko” dofinansowano ze środków Miasta Gdańska.

DINO or something by Magdalena Pilecka

Wystawa: 6-20.03.2021
Otwarcie wystawy: 6.03.2021, godz. 18:00
Wystawę można oglądać 
– we wtorki, piątki w godz. 17:00 – 20:00
– w soboty w godz. 16:00 – 19:00
(lub po umówieniu telefonicznym: 531 904 741)


Adres: ESKAEM pracownia + galeria / Gdyńskich Kosynierów 10, Gdańsk

DINO or something to czarny humor i czarna magia w pastelowych kolorach.
To minimalistyczna przestrzeń, w której można zjeść słodkie ciasteczko – zyskując ocean gorzkiej refleksji.
To przyjaciele z którymi można napić się herbatki… jednak należy uważać, by się nimi nie zakrztusić.
To myśli ubrane w animacje, ilustracje i kształty pachnące gliną.Projekt rozpoczął się w 2015 roku serią filmów animowanych. Początkowo niezobowiązująco pojawiły się na YouTube, ale bardzo szybko polubiły wystawy i festiwale filmowe. I ze wzajemnością! DINO dostało nagrodę publiczności na festiwalach ANIMOCJE, O!PLA, Mediawave (Węgry) czy Globe International Silent Film Festiwal (USA).Dotychczas powstało około 45 krótkich odcinków.Jednak nie samą animacją człowiek żyje.. Autorka bardzo szybko przestała mieścić się w tej formie, więc rozszerzyła ją na różne obiekty fizyczne i interaktywne.

⬜️

Magdalena Pilecka
Swoją przygodę z animacją zaczęła w pracowni prof. Daniela Szczechury, gdzie zrealizowała swój film dyplomowy „Chwast”. W 2016 debiutowała w Studio Munka filmem „Piórnikt”. 
Autorka filmów autorskich, teledysków, wizualizacji. 
Od 2020 wykładowca w Polsko-Japońskiej Akademii Technik Komputerowych w Warszawie. Jej filmy są pełne groteski, absurdu, czarnego humoru i postaci, które nazywa swoimi zmyślonymi przyjaciółmi. Podobno zawsze ma przy sobie kredki i aparat. Wierzy, że jeżeli bardzo się czegoś chce… to można to sobie narysować.⬜️

🦕

Wydarzenie odbyło się w e__ae_ miejscu (ESKAEM) – miejscu działającym w ramach programu Gdańskich Otwartych Pracowni realizowanego przez Miasto Gdańsk

Niezidentyfikowane obiekty, które powstały ze strachu przed końcem świata | Karolina Cecot

Wystawa: 3-20.02.2021
Otwarcie wystawy: 3.02.2021, godz. 19:00

Wystawę można oglądać
– we wtorki, piątki w godz. 17:00 – 20:00
– w soboty w godz. 16:00 – 19:00

Adres: ESKAEM pracownia + galeria / Gdyńskich Kosynierów 10, Gdańsk

👽

Tematem kosmicznych przybyszów zajmuję się już od jakiegoś czasu. Motywy ufo wykorzystuję w swoich ilustracjach, tatuażach a nawet w ceramice. Myślę, że jest to przede wszystkim wynik tego co dzieje się wokół nas. Nagle znaleźliśmy się w lekko apokaliptycznej przyszłości, która do tej pory kojarzyłam tylko z filmów sci-fi. Gdy nastała pandemia, czułam, pewnie tak jak większość z nas, niepokój, strach o to co będzie, niepewność przyszłości, poczucie zagrożenia, bezradność i wszechobecną panikę. Na początku pandemii radziłam sobie z tym różnie, czasem źle. Przyszedł moment, w którym to wszystko co we mnie siedziało znalazło ujście. Tak jak robię to zawsze, wszystkie emocje przełożyłam na sztukę. Stąd moje kosmiczne statki, przybysze z obcych planet, inwazje i wybuchy. Uporządkowałam swój strach w obrazach i kolażach, pełnych brokatu, wyciętego papieru i rysunków.

🛸

Karolina Cecot

Absolwentka wydziału grafiki warsztatowej na Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi. Doświadczenie zdobywała również podczas wymiany artystycznej na wydziale grafiki Accademia Di Belle Arti we włoskim Urbino.

Artystka w swoich pracach często przywołuje obrazy podobne sennym marzeniom i koszmarom, inspirując się światem baśni oraz realizmem magicznym.

Jej prace są bardzo emocjonalnym zapisem przeczytanych książek, przesłuchanych albumów, napotkanych ludzi. Tworzy miniatury, ilustracje, collage, na co dzień przenosząc swoje wizje na autorskie wzory tatuaży, które wykonuje gościnnie w najlepszych studiach tatuatorskich zarówno w Polsce, jak i w całej Europie.


Wydarzenie odbyło się w e__ae_ miejscu (ESKAEM) – miejscu działającym w ramach programu Gdańskich Otwartych Pracowni realizowanego przez Miasto Gdańsk

(nie)legalne zgromadzenie się powiększa, bądź jego częścią!

Mówi / pisze Zuza Dolega:

„(nie)legalne zgromadzenie” w galerii ESKAEM powoli rośnie w siłę, zagęszcza się, tłoczy i nawiązuje ze sobą dialog.Jeśli i Ty masz ochotę stać się jego częścią – jest taka możliwość. Może masz kogoś bliskiego, z kim w obecnej sytuacji nie możesz się zobaczyć, uścisnąć dłoni, stanąć ramię w ramię – czekamy na Wasze sylwetki, twarze, dłonie w wersji fotograficznej do 17.12.2020 do godziny 23:59.

Wspólnie stwórzmy wielkie, (nie)legalne zgromadzenie wraz z bohaterami z przeszłości, zaczerpniętymi z Narodowe Archiwum Cyfrowe.

Zdjęcia wysyłajcie na adres: zgloszeniezgromadzenie@gmail.com

(nie)legalne zgromadzenie | Zuza Dolega

⚪️ termin: instalacja do oglądania przez okna galerii w terminach 28.11. – 20.12.2020 / WYDŁUŻONY TERMIN PREZENTACJI INSTALACJI DO 10.01.2021
⚪️ miejsce: e__ae_ miejsce / Gdyńskich Kosynierów 10
____________________________
(nie)legalne zgromadzenie
Zuza Dolega

Zazwyczaj unikam dużych skupisk ludzkich. Omijam więc skłębione słowa i dźwięki, skumulowane nieswoje zapachy, kształty i niepewne wrażliwości.

Ostatnio jednak powoli, jakby na nowo i w innym wymiarze zaczęliśmy łaknąć kontaktu – tak bardzo nam potrzebnego i tym bardziej zabronionego, a wcześniej introwertycznie pomijanego. Dystans społeczny (ten z nakazu, a nie z wyboru) wyzwolił w nas niemożliwie silną i buntowniczą potrzebę więzi, potrzebności i wspólnoty. Nie chodzi tu jedynie o skierowanie wzroku w jednym kierunku i skupienie się na wspólnym celu (najczęściej wspólnej frustracji). Na dalszy plan odchodzi tu nawet chóralny krzyk żalu i niesprawiedliwości – z pretensjami do świata, losu i nas samych.

Jesteśmy powycinani i posklejani z innych stron, wrażliwości. Przychodzimy z różnych kierunków i coś woła nas do ciepła i światła. Łakniemy obecności, współdzielenia przestrzeni, tłoczenia się, zwyczajnych rozmów „o wszystkim i o niczym”, sekretnych i porozumiewawczych uśmiechów, a nawet przelotnych spojrzeń, przed którymi moglibyśmy uciec. 

Tłoczymy się między kłębiącymi się myślami. Bez celu, po prostu trwając, póki możemy. Nie wiemy przecież jacy wrócimy z tej podróży w głąb własnego zamknięcia. Czy będziemy w stanie dotknąć obcej dłoni na nowo? Rozpoznać miękkość skóry, ciepło lub szorstkość? Policzyć zmarszczki grymasu, uśmiechu, zamyślenia, strachu. Bez lęku wtulić się empatycznie w inne ciało, (choć jakby „ciało obce”)? Stanąć nieco zbyt blisko? Stanąć w obronie i w imieniu swoim i innych? Dzielić się czasem, miejscem, przedmiotami, myślami? Czy będziemy w stanie się uśmiechnąć, kiedy już zrzucimy nasze role i maski i w szczerości chwili zarazimy się zaufaniem i potrzebą „współtrwania”?

Wiem jedno, jakkolwiek to nielegalne – bardzo chcemy się zgromadzić i spojrzeć sobie w oczy, dłonie, usta, nosy i policzki, choćby po to, żeby przyznać, że dobrze nam w samotności.


Zuzanna Seweryna Dolega – ur. w 1990 r. w Gdyni, gdzie mieszka i tworzy w dziedzinie sztuk wizualnych. Zajmuje się pirografią, rysunkiem, kolażem, instalacjami artystycznymi, tkaniną, miniaturami i projekcjami analogowymi. Absolwentka, Doktorantka, a obecnie Asystentka na Wydziale Malarstwa ASP w Gdańsku.

Od 2012 roku specjalizuje się w technice pirografii, którą łączy (zawsze) ze sztuką papieru, tkaniną artystyczną, instalacjami dla miejsca, wykorzystującymi światło i grę cieni. Tworzy również monumentalne instalacje-wycinanki i kolaże. W poszukiwaniach twórczych zajmują ją także zagadnienia z dziedzin takich jak neuroestetyka oraz synestezja w sztuce.

Uczestniczka wielu wystaw i projektów artystyczno-badawczych o zasięgu krajowym i międzynarodowym – w tym w Macedonii, Niemczech, Danii czy Tunezji.


Fotorelacja Darii Szczygieł


Wydarzenie odbyło się w ramach programu Gdańskie Otwarte Pracownie. Projekt „ESKAEM – dom dla kwadratów” dofinansowano ze środków Miasta Gdańska.

Wystawa do czytania. Pochwatka.

WYSTAWA ZAMKNIĘTA PRZEDWCZEŚNIE z powodu epidemii.
Wystawę można było oglądać i czytać do 6.11.2020

Dzień otwarcia wystawy – 24.10.2020, godz. 15:00 – 19:00
Wystawa czynna: 24.10 – 13.11.2020
– wtorek 16:30 – 19:00
– sobota 15:00 – 19:00
(lub po wcześniejszym umówieniu tel.: 531 904 741)
Adres: ESKAEM pracownia + galeria / Gdyńskich Kosynierów 10, Gdańsk

Uwaga! Wystawa zawiera duże ilości przekleństw, legend, domniemań, skrawków, odprysków, detali. Można się zgubić.

Pochwatka – figurant terenowy, baczny obserwator rzeczywistości, pyskata gawędziara. Lubi podsłuchiwać ludzi, gadać ze zwierzętami i mieszkać w Gdańsku. Kocha bób.


Fotorelacja Darii Szczygieł


Wydarzenie odbyło się w ramach programu Gdańskie Otwarte Pracownie. Projekt „ESKAEM – dom dla kwadratów” dofinansowano ze środków Miasta Gdańska.

Znajome. Gadomska | Król | Nagórska

Wystawa: 26.09.2020 – 16.10.2020
Wernisaż: 26.09.2020, godz. 18:00
Adres: ESKAEM pracownia + galeria / Gdyńskich Kosynierów 10, Gdańsk

Pierwsza wystawa w galerii to sprawa szczególna. Ma wartość mocno emocjonalną i daje upust najgłębiej skrywanym marzeniom. Dziewczyny, których prace będzie można zobaczyć podczas pierwszej wystawy w galerii ESKAEM, to kobiety wyjątkowe, obserwowane i podziwiane przeze mnie od dawna. Cenię ich energię, pracowitość, warsztat i umiejętności. Każda z nich jest inna i każda jednakowo mocno mnie przyciąga i intryguje. Właśnie dlatego postanowiłem je zaprosić.Wystawą „Znajome. Gadomska, Król, Nagórska” rozpoczynam kolejny rozdział kulturalnych działań pod tytułem „galeria”.Marek Rogala

🔵

Znajoma. Zuzanna Gadomska | nocna zmiana

„NOCNA ZMIANA” jest o tym wszystkim, czego mieliśmy nie doświadczać, żyjąc w dużym mieście. O poczuciu cichej samotności, mimo otoczenia głośną grupą ludzi . O uczuciu braku opcji wyboru, mimo całego wachlarza, jakie dają nam metropolie. O dokładnym obserwowaniu i nieznajomości jednocześnie. O paradoksie samotności w wielkomiejskim tłumie.

bio: www.zuzagadomska.com

🔴

Znajoma. Magdalena Król | mr. cloud – dreamers united

„Dusze przemierzają wieki, jak chmury przemierzają niebo i choć ani kształt chmury, ani barwa, ani wielkość nigdy takie same nie zostają, ciągle jest chmurą. I tak samo z duszą jest. Kto rzec może, skąd chmura przywiała? Albo kto tą duszą będzie jutro?” 
– David Mitchell, Atlas chmur

bio: www.magdalenakrol.pl

🟢

Znajoma. Agnieszka Nagórska

8 nietuzinkowych talerzy z motywem Stoczni Gdańskiej. Nowość od Agnieszki Nagórskiej NAGU, a to wszystko przy współpracy Michała Majchrowicza, trójmiejskiego Artysty, ceramika. Surowe tlenki metali: kobaltu i żelaza, szkliwa miedziane i kamionkowe wypalane oksydacyjnie w piecu elektrycznym na 1240°C. Jest to technika średnich temperatur w ceramice użytkowej, zwana kamionką.

bio: www.nagu.pl


Fotorelacja Darii Szczygieł


Wydarzenie odbyło się w ramach programu Gdańskie Otwarte Pracownie. Projekt „ESKAEM – dom dla kwadratów” dofinansowano ze środków Miasta Gdańska.