It’s not a funny toy | Magdalena Nestorowicz

Bootleg wymyka się prostej definicji. W czasach PRL-u był traktowany jako coś nielegalnego. Masowo tworzono pirackie wersje figurek, które następnie trafiały na rynek. Aktualnie postrzega się je bardziej jako wytwór kreatywnej fantazji, egzemplarze robione są na małą skalę, domowym sumptem. Nie jest typową dziedziną sztuki, a wszystko co nietypowe musi cierpliwie czekać na zauważenie.

Na pierwszy rzut oka to zwykła figurka, jak te, które można kupić dzieciom w sklepie z zabawkami. Na kolejne spojrzenie często brakuje nam dziś u/odwagi, choć są tacy, którzy potrafią przejść na drugą stronę lustra, gdzie zaczyna się prawdziwa zabawa.


„It’s not a funny toy” jest o przełamywaniu stereotypów i przekonaniu, że nie wszystko musi być inkluzywne. Szczególnie teraz powinniśmy uczyć się współżyć z różnorodnością – dać sobie i światu przestrzeń na zmiany. Bootlegi są odpowiedzią na hipokryzję polityczną, kulturową, tożsamościową. Są poważnym żartem o wszystkich aspektach życia, które kpią z nas. Ta forma wyrazu wdzięczy się tym, że niczego nie musi, ale wszystko może. Bootleg toys to często duchologia w najczystszej postaci i zazwyczaj niezła zabawa konwencją, którą ograniczyć może tylko wyobraźnia.

Tworzenie bootlegów to długi i żmudny proces poszukiwań zabawek na pchlich targach, przygotowywaniu form z silikonu, odmierzania żywicy, czekania na rezultat i proces postprodukcyjny, w którym odlana postać nabiera nowego kontekstu i charakteru. Integralną częścią powstałej figurki jest opakowanie, które nierzadko decyduje o wartości finalnego dzieła, a wartość nigdy nie spada, jak dzisiejsza inflacja.

Czy to już sztuka? Czy tylko kolejny przerost formy nad treścią? Oceńcie sami i przynajmniej bawcie się dobrze.

Magdalena Nestorowicz (ur. 1993) ilustratorka, twórczyni bootleg toys. Jej prace to interdyscyplinarny miks, od małych, rzeźbiarskich form po ilustracje czy projektowanie graficzne. Jako jedna z nielicznych osób w Polsce tworzy bootleg toys. W procesie działań artystycznych chodzi przede wszystkim o nadanie zupełnie nowego kontekstu przedmiotom, które poddane obróbce, komentują bądź nawiązują do popkultury, nierzadko również do sytuacji ekologicznej, czy politycznej w kraju i na świecie. Transformowanymi obiektami są najczęściej vintage’owe figurki. Jej prace znajdują się w rękach kolekcjonerów sztuki współczesnej, a pomysły otrzymują uznanie za granicą.

Magdalena Nestorowicz (ur. 1993) ilustratorka, twórczyni bootleg toys. Jej prace to interdyscyplinarny miks, od małych, rzeźbiarskich form po ilustracje czy projektowanie graficzne. Jako jedna z nielicznych osób w Polsce tworzy bootleg toys. W procesie działań artystycznych chodzi przede wszystkim o nadanie zupełnie nowego kontekstu przedmiotom, które poddane obróbce, komentują bądź nawiązują do popkultury, nierzadko również do sytuacji ekologicznej, czy politycznej w kraju i na świecie. Transformowanymi obiektami są najczęściej vintage’owe figurki. Jej prace znajdują się w rękach kolekcjonerów sztuki współczesnej, a pomysły otrzymują uznanie za granicą.

https://www.instagram.com/magdanestor/

Kick-off: Współzależność | Anastasiia Vvedenska

lustracje prezentowane na tej wystawie są w istocie refleksjami i autorefleksjami autorki, jej percepcją, przeżyciami, wrażeniami. Synteza wizualizacji i emocji. Współzależność obrazów, kolorów i społeczeństwa.„Współzależność” – odzwierciedlenie odczuć autora w środowisku procesów, które mogą wydawać się bolesne lub zdrowe. Chodzi o życie, które jest różnorodne. 
Czy jesteśmy uzależnieni od wielu rzeczy, także od sztuki? 
A może tworzymy te współzależności dla siebie, bo boimy się wolności? 
A może po prostu przyklejamy kolejną etykietę, bo tak jest łatwiej?
Czy te dzieła mają głęboki sens? 
Czy go tam widzisz?
To pytanie. Już jesteś w grze.

Vvedenska Anastasia
ur. 1992. Lwów, Ukraina.Ukończyła szkołę plastyczną, gdzie aktywnie uczestniczyła w różnych wystawach. Karierę jako ilustratorka rozpoczęła w 2012 roku, ilustrując serię książek dla dzieci „Przygody Szczura Michała”. Po pewnym czasie odeszła od ilustracji i wróciła do tego obszaru działalności w 2018 roku, ilustrując kolejną serię książek dla nastolatków, kontynuowała pracę jako freelancer.
W 2019 roku rozpoczęła pracę nie tylko w technikach tradycyjnych, ale również w technologii cyfrowej.
Obecnie autorka pracuje głównie cyfrowo, tworząc różne ilustracje i eksperymentując w różnych stylach, od czasu do czasu biorąc farby do ręki. Anastasia ma duże doświadczenie jako ilustratorka i projektantka, ale dziś zobaczymy jest bardziej osobistą kreatywność.
„Ilustracja cyfrowa to forma sztuki. Nie ma znaczenia, jakiego narzędzia używasz — najważniejsze jest to, co tworzysz”.
2020 – Wystawa „Interius”
2021 – Udział w projekcie Noc sztuki”
2021 – udział w Nocnym Rynku – ART PARTY Sopot
Prezentowane są prace na lata 2019-2021.

Instagram: https://www.instagram.com/ka4uwka_art/\

wernisaż: 3.12.2021, 19:00
wystawa: 4-5.12.2021, godz. 15:00 – 17:00

Fotorelacja Tomek Cieślikowski

Kick-off: Doll Photography – Izabela Kwella

„We don’t stop playing because we grow old; we grow old because we stop playing”, słowa irlandzkiego pisarza George Bernard Shaw są mottem Izabeli Kwella, fotografki z Gdańska, która specjalizuję się w fotografowaniu lalek. Głównym założeniem twórczości Izabeli jest tworzenie wrażenia, że lalki ożywają. Swoje miniaturowe modelki fotografuje w studio i w przestrzeni miasta, zakłamując perspektywę i tworząc wrażenie, że lalki żyją w prawdziwym świecie. Dla artystki fotografia zabawek ma dużo wspólnego z powrotem do dzieciństwa – do beztroskiej zabawy.

Nazwa wystawy „Doll Photography” nawiązuje do książki, którą pod tym samym tytułem, artystka wydała w tym roku, jako podsumowanie jej pięcio- letniego doświadczenia w tworzeniu i rozwijaniu tej dziedziny sztuki.

Na wystawie zaprezentowane zostaną zdjęcia wykonane w latach 2018-2021. Jest to zbiór kilkunastu ulubionych zdjęć fotografki powstałych podczas tworzenia różnych projektów.

Izabela Kwella
Architekta z Gdańska, Fotografią zajmuje się od pięciu lat. Tworzy i specjalizuje się w fotografii lalek w skali 1:6. Autorka i współautorka wielu projektów fotograficznych w tym międzynarodowego projektu „Travelling Doll Pants”. Współpracuje z twórcami i artystami z całego świata. Autorka książki „Doll Photography”, wydanej w listopadzie 2021 roku. W swojej twórczości łączy i przeplata portret, fotografie produktową i modową. Jej nieustanną inspiracją jest ikona popkultury – lalka Barbie.

Swoją Twórczością dzieli się w social mediach. Na Instagramie wraz z siostrą Justyną Kowalewską tworzy konto o nazwie @bella_belladoll, które zrzesza ponad 100 tysięczną publiczność.

IG: https://www.instagram.com/bella_belladoll/

wernisaż: 19.11.2021, 18:00
wystawa: 20-21.11.2021, godz. 12:00 – 17:00

nikt o ciebie nie prosił | Marek Rogala

Chęć zmiany. 
Wiele rzeczy, sytuacji, spraw codziennie gryzie sumienie, wkurza, nie zadowala, martwi. W tyle głowy słyszę siebie samego, oczekującego modyfikacji codziennych rutyn. To wewnętrzne dyskutowanie ze sobą samym o poprawie, kończy się przeważnie na chęci i przyznaniu do posiadania świadomości, że zmiana zależy tylko ode mnie. Nie lekko jednak przejść do działania, gdy jest się na uwięzi codziennego komfortu. Łatwiej przyznać, że jest się ekologiczno-klimatycznym hipokrytą i w ten sposób dać sobie samemu tzw. święty spokój. A co jeśli od wypowiedzenia tego na głos, uruchomi się domino zmian? Postanowiłem powiedzieć: sprawdzam.

Hipokryzja.
Hipokryzja ekologiczna. Hipokryzja klimatyczna. Hipokryzja osobista. Hipokryzja związana z orientacją seksualną. Hipokryzja artystyczna. Hipokryzja wobec innych i siebie samego. 

Nikt mnie o to nie prosił.
Nikt poza mną. Ten ja w środku siebie już dawno chce mówić na poważne tematy, ale wciąż zbiera się na odwagę. Czy cztery dekady istnienia na tej planecie to już wystarczający czas by zebrać się w sobie? 

Nikt o ciebie nie prosił.
Nikt, ani ja, ani Ty, zwykle nie prosimy o to co dostajemy w niepotrzebnym gratisie. Nikt nie prosi o więcej ketchupu, gdy nie potrzebuje go wcale. Nikt nie prosi o cukier, gdy pije gorzką czarną kawę. Nikt nie chce kolejnej jednorazowej łyżeczki, gdy wie, że swoją sałatkę zje widelcem w pracy lub domu. 

Od dłuższego czasu zbieram to co dostałem, a o co nie prosiłem. I tu zaczyna się pętla hipokryzji. Nie oddałem tego, tylko wziąłem ze sobą. Schowałem do schowka w samochodzie, do plecaka, kieszeni, szuflady ze sztućcami. Nie zmniejszyłem nawet minimalnie globalnego zapotrzebowania. Zabranie tego jest wygodniejszym rozwiązaniem, nie zatrzymującym nawet na chwilę mojego komfortowego życia. Takie zdarzenia spotykają mnie codziennie i codziennie nic z tym nie robię. Tak jak nie robię nic z tym, by protestować przeciw wkurzającemu rządowi, który nie szanuje ludzi. Tak jak nie rezygnuję z wygody, by zmniejszyć swój negatywny wpływ na środowisko naturalne. 

Sprawdzam.
Od lat tworzę kwadraty o kulturze. Teraz przygotowałem kwadraty o tym co mnie dotyka, co siedzi w mojej głowie, a o czym mówię mało albo nie mówię wcale. Zrobiłem je z rzeczy, o które nie prosiłem a dostałem – ketchup, cukier, serwetki, sztućce, kartony albo z rzeczy, o które poprosiłem, bo dostaliśmy je tak czy siak, zaspokajając nasze codzienne potrzeby żywieniowe – pojemniki po diecie pudełkowej. Przyjęliśmy za naturalną kolej rzeczy, że nie można kupić jedzenia nie zapakowanego w plastik. Chciałbym napisać, że nie mamy wyboru, ale istnieją alternatywy, które jednak wymagają większego zaangażowania. Czy mamy energię, chęć i czas by to zmienić? Na ikonicznych kwadratach przyznam się do kilku moich sekretów i uzależnień pielęgnujących komfort, by sprowokować rozmowę i dowiedzieć się czy macie podobne. Powiem sobie: Sprawdzam, czy jestem gotów głośno o tym mówić.

Marek Rogala – promotor kultury, kurator, twórca eskaem.pl, czyli kwadratów informujących o kulturze w Trójmieście. Swoje działania skupia na obserwowaniu trójmiejskiego podwórka kulturalnego, promowaniu wydarzeń kulturalnych. Laureat Nagrody Miasta Gdańska za Promocję Kultury im. Martina Opitza. Od września 2020 prowadzi galerię ESKAEM (e__ae_ miejsce) przy Gdyńskich Kosynierów 10 w Gdańsku. 

wernisaż: 31.12.2021, godz. 19:00
wystawa: 1-16.01.2022

3.01.2022 / godz. 17:00 – 19:00
6.01.2022 / godz. 12:00 – 15:00
8-9.01.2022 / godz. 16:00 – 18:00
11.01.2022 / godz. 17:00 – 19:00
14-16.01.2022 / godz. 16:00 – 18:00

link do wydarzenia na Facebooku

Gdańsk architektoniczny | Zuza Gadomska

Zapraszam Was na spacer do tych mniej oczywistych miejsc – wśród zaskakujących detali i nie do końca znanych fasad. 

Po dziesięciu latach mieszkania w Gdańsku przyszła pora na to, aby zabrać się za niego twórczo i potraktować jako obiekt mojego ilustratorskiego działania. 

Moja relacja z Gdańskiem nie była zawsze łatwa – bardzo szybko irytowały mnie turystyczne tłumy, ciężko szło „udomowianie” przestrzeni, przez które przetaczały się grupy ludzi „na chwilę”, brak jednoznacznego centrum i wielość wątków tego miasta utrudniały mi odpowiedzenie sobie na pytanie „Czym jest Gdańsk dla mnie”. Nadal nie potrafię jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie, ale ta wystawa jest na pewno kolejną próbą. Bliżej znalezienia tej odpowiedzi jeszcze nigdy nie byłam. 

Dałam szansę mojej relacji z Gdańskiem po raz kolejny, tym razem okazując mu tę samą czułość, jaką pokazuję wszystkim miastom, które odwiedzam podróżując. Czyli skupiając się na architekturze. Tej mniej oczywistej, nieturystycznej, dotykając detali, wchodząc w podwórka, fotografując fasady, które zazwyczaj mijam bez zastanowienia. Zapraszam Was abyście odbyli tę odświeżającą podróż razem ze mną. Może odświeżycie swoją miłość do tego miasta, może coś Was szczerze zaskoczy, a może, jak ja, postaracie się na nowo w nim odnaleźć? 

Wystawa będzie miała swoje uroczyste otwarcie 10.12.2021, w piątek, o godz. 18.00 w galerii ESKAEM, przy ulicy Gdyńskiej Kosynierów 10 w Gdańsku. Serdecznie zapraszamy! 


Zuza Gadomska – ilustratorka, projektantka graficzna. Z wykształcenia skandynawistka i architektka. Swoją twórczość skupia mocno wokół architektury, w szczególności tej modernistycznej. Od lat współpracuje z Galerią Cite Radieuse w Jednostce Marsylskiej. Pracuje dla instytucji kultury, realizuje autorskie projekty artystyczne oraz komercyjne.

www: zuzagadomska.com
Instagram: instagram.com/zuza.gadomska/
Behance: behance.net/zuzannagadomska
Facebook:  facebook.com/zuzagadomskailustracje/

„Gdańsk Architektoniczny” to seria ilustracji oraz wystawa o tym samym tytule. Cały projekt oraz wystawa i wernisaż jest realizowana ze środków Miasta Gdańska w ramach Stypendium Kulturalnego Miasta Gdańska 2021.

Fotorelacja Daria Szczygieł


Wydarzenie odbywa się w e__ae_ miejscu (ESKAEM) – miejscu działającym w ramach programu Gdańskich Otwartych Pracowni realizowanego przez Miasto Gdańsk

wydarzenie na Facebooku

odbicie | Daria Szczygieł

odbicie  
moodboard  
kalka  
portret  
kobieta  
ciało  
poblask  
fragmenty  
przejrzystość  
one  
odbicie

Daria Szczygieł 
Fotografią zajmuje się ponad dekadę, współpracuje z projektantami mody oraz z twórcami i artystami z całej Polski. Porusza się wokół portretu, zahacza o modę i sztukę, a jej największą inspiracją w fotografii nieustannie jest człowiek. 
Przygląda się, spotyka, poznaje, a efekty tych spotkań ukazały się m.in. w magazynach: K MAG, WhiteMAD, label-magazine.com, vogue.pl.

Wystawa: 23.10 – 06.11.2021
Wernisaż: 23.10.2021, godz. 18:00
Wystawę można oglądać:
1. TYDZIEŃ TRWANIA
– we wtorek (26.10), czwartek (28.10) i piątek (29.10) w godzinach 16:00 – 19:00,
– w sobotę (30.10) – 13:00 – 17:00
2. TYDZIEŃ TRWANIA
– we wtorek (2.11) i piątek (5.11) w godzinach 16:00 – 19:00
(lub po umówieniu telefonicznym – 531 904 741)

Fotorelacja Jan Rusek


Wydarzenie odbywa się w e__ae_ miejscu (ESKAEM) – miejscu działającym w ramach programu Gdańskich Otwartych Pracowni realizowanego przez Miasto Gdańsk

Wiosna, która nie nadeszła | Mateusz Michalczyk

Różnorodność form i kształtów drzew, od witalnych i młodych – jeszcze pełnych i pęczniejących od nadmiaru ulistnienia, po dojrzałe i doświadczone przez niejedną burzę to główny motyw ceramicznych prac, prezentowanych na wystawie. Drzewa, to jedynie pretekst, który służy do przetworzenia emocji na obiekt przestrzenny. Zaszyfrowane komunikaty, czekają na widza, który odkoduje myśli i intencje rzeźbiarza. Dodatkowo, zuniwersalizowane kształty, licznie powielane, ustawiane w rzędach czy grupach dają możliwość interpretowania obiektów na własny sposób. 

Rzeźby, precyzyjnie wycinane niczym pajęczyny są kruche i zarazem trwałe. Glina, utrwalona w wysokiej temperaturze zastygła, podobnie jak przeżycia, już na zawsze trwałe lecz nie trwające. Instalacja ceramiczna, przygotowana specjalnie do galerii e__ae_miejsce, ESKAEM, dała nazwę całej wystawie. To w niej artysta próbuje budować hipotetyczny ciąg dalszy, związany ze wzrostem pojedynczych gałęzi. Na skutek złamania rozrost stał się niemożliwy, mimo to, ceramiczne kształty rozgałęziają się, naśladują kwitnienie, pełnią rolę protezy umożliwiającej dalsze życie. 

Mateusz Michalczyk: „Ceramiką zajmowałem się już podczas studiów, ucząc się w pracowni ceramiki artystycznej ASP w Gdańsku podstaw warsztatowych i technologii. Mozolne czynności związane z przygotowaniem ceramicznego materiału do pracy, jak i sam proces twórczy, często czasochłonny, rozłożony w czasie na tygodnie prowokuje u mnie zdyscyplinowanie codzienności wobec chęci stworzenia czegokolwiek. Cenię rytm swojej pracy twórczej i bezkompromisowość ceramicznej gliny, która jako materiał nie poddaje się presji czasu, w tym pośpiechowi, spontaniczności, znużeniu. Gdy rzeźbię, czas zdaje się spowalniać, a organizm koncentruje się na ciężkiej pracy, która naprzemiennie jest efektem satysfakcji i frustracji. Efekt finalny, poprzedzony wieloma wyobrażeniami, tak odległymi od realnego jest dla mnie zawsze zaskoczeniem. Pomimo licznych prób i coraz to większego doświadczenia, ceramika jako dyscyplina wciąż wzmaga we mnie chęć testowania samego siebie i swoich umiejętności. Ćwiczę swoją wrodzoną cierpliwość, która kiedyś intuicyjnie zaprowadziła mnie tam, gdzie ciepłem, a wręcz gorącem utrwalane są ślady ludzkich rąk”.

Wystawa: 10.09 – 1.10.2021
Wernisaż: 10.09.2021, godz. 18:00

Wystawę można oglądać we wtorki, piątki, soboty i niedziele w godzinach 17:30 – 20:00
(lub po umówieniu telefonicznym z Mateuszem – 792 772 010 lub Markiem – 531 904 741)

Fotorelacja Daria Szczygieł

Patronat medialny:
Magazyn Linia


Wydarzenie odbywa się w e__ae_ miejscu (ESKAEM) – miejscu działającym w ramach programu Gdańskich Otwartych Pracowni realizowanego przez Miasto Gdańsk.

Przejrzyj_przyjrzyj się dokładnie | Karolina Orzechowska

21. wiek. Trudno nam marzyć, poczuć się wystarczającym, spełnionym. Świat oczekuję od nas heroizmu w każdym możliwym obszarze naszego życia – domu, pracy, na ulicy. Musisz walczyć w swojej lub czyjejś sprawie, iść do przodu, robić lepiej, zdobywać więcej. Nie ma odpoczynku, nie ma czasu na zachwyt i chwilę bezproduktywności. Wszystko trzeba robić po coś. Informacje i zadania, świadomie lub nie napływają z otoczenia, social mediów, prasy. Nasze mózgi puchną od informacji.21. wiek. Potrzebujemy odczuwać przyjemność, ale często sobie na to nie pozwalamy. Nie powinniśmy się tego bać, czy wstydzić. Potrzebujemy choć przez chwilę nie być wojownikami codzienności. Zatrzymać się. Przyjrzeć się sobie. Spróbować odnaleźć siebie, swoje uczucia, swoje myśli.

’Lustereczko powiedz przecie…’ Kogo widzisz w odbiciu lustra? Człowieka, który może, ale nie musi doszukać się w oglądanych zdjęciach ukrytego sensu, sytuacji ze swojego życia, Odwiedzając wystawę Karoliny Orzechowskiej będziesz miał jedno zadanie – poczuć przyjemność z obcowania z fotografią. No dobra, może dwa zadania. Możesz zinterpretować to co zobaczysz po swojemu. Artystka nie narzuca interpretacji. Możesz też odnaleźć w pracach Karoliny coś ze swojego odbicia, przyjrzyj się sobie, wgryź się w fotografię. Samodzielnie stwórz opis wystawy. Przejrzyj_przyjrzyj się dokładnie. Niczym się nie krępuj.

Wystawa obejmuje wybrane kadry z projektu 33_ : 
https://label-magazine.com/…/arty…/jej-33-lata-i-365-dni
a także premierowo kadry z sesji OBRAZY ZARAZY gdzie kluczową rolę gra przygotowana scenografia w studiu, której wybrane elementy będą obecne na wernisażu jako instalacja artystyczna pozwalająca odbiorcy wejść do środka świata wykreowanego przez artystkę.

Patronat nad wydarzeniem obejmują:
LOUNGE MAGAZINE
Magazyn LINIA

Karolina Orzechowska urodzona w Gdańsku w 1987. Od 10 lat z aparatem w ręku. Zajmuje się głównie fotografią szeroko pojętej mody, którą stara się odkształcać i komponować, często, w rozbudowanych scenografiach, dzięki czemu zdjęcia można pomylić z obrazami. Moda jest punktem wyjściowym koncepcji, który obudowuje historią, narracją, jednocześnie pozostawiając duże pole do własnej interpretacji.

Jej publikacje ukazały się w magazynach mody oraz magazynach lifestylowych. Na swoim koncie ma również szkolenia z fotografii artystycznej dla teamu Schwarzkopf Professional.
We wrześniu 2020 fotografie z sesji Fish and chips można było oglądać w galerii sztuki 84b w Gdańsku, wernisażowi towarzyszył performance Hanki Łubieńskiej, którą można znaleźć także na zdjęciach artystki.

Wywiady z Karoliną można znaleźć na stronach: Lounge Magazyn, Fotoblogia, Szeroki Kadr, Trojmiasto.pl, Magazyn Kobiet.

Wystawa: 27.08-4.09.2021 
Wernisaż: 27.08.2021, godz. 18:00 
Wystawę można oglądać:  
– we wtorek, piątek w godz. 17:00 – 20:00 
– w sobotę w godz. 16:00 – 19:00 
(lub po umówieniu telefonicznym: 531 904 741)

Fotorelacja Darii Szczygieł

Wydarzenie odbywa się w e__ae_ miejscu (ESKAEM) miejscu działającym w ramach programu Gdańskich Otwartych Pracowni realizowanego przez Miasto Gdańsk. 

Bez kultury. Wersja na zamówienie.

Czas na małą błyskawiczną kwadratową wystawę. Kolejna odsłona wystawy 'bez kultury’, z kwadratami kolażami bez warstwy informacyjnej. Tym razem będzie to wystawa na zamówienie, Wasze zamówienie. Przez cały tydzień, od wtorku do wtorku (z wyjątkiem czwartku), będziecie mogli do mnie wpaść albo napisać by złożyć 'zamówienie’ na swój kwadrat. Zamówienie jest bardzo proste, bo ogranicza się tylko do określenia koloru. Wy podajecie kolor, a ja przygotowuje dla Was małe kwadratowe dzieło, wykonane przeze mnie techniką chaotycznego doboru kształtu i formy. Dzieło na Wasze 'zamówienie’ może być wykonane z papieru, folii, drucika, namalowane lub napisane, na 99% będzie klejone i na 100% niepowtarzalne. Pewne jest tylko to, że kwadrat będzie o wymiarze 11 x 11 cm.

Jak złożyć 'zamówienie’? Jak podać kolor? Opcje są dwie – wpadasz do pracowni lub piszesz do mnie wiadomość na eskaemowym Instagramie lub Facebooku. W jednym i drugim przypadku potwierdzeniem złożenia zamówienia będzie otrzymanie jego numeru w wiadomości zwrotnej. Jeśli zdecydujesz się złożyć zamówienie osobiście, przy okazji będziesz mógł zobaczyć niegrzeczną i rewelacyjną wystawę Magdy Reshka, która aktualnie gości w e__ae_ miejsce, ESKAEM.

Jak odebrać 'zamówienie’? Przygotowane kwadraty wystąpią wspólnie w ukrytej przestrzeni mojej pracownio-galerii tylko jednego dnia, podczas błyskawicznego wernisażu, w piątek, 30 lipca. Tego dnia będziecie mogli zobaczyć swoje kwadraty w towarzystwie pozostałych zamówionych kwadracików, a na koniec błyskawicznego wydarzenia będziecie mogli zabrać je ze sobą do domów.

To jak? Zapraszam do składania zapotrzebowania na kwadracik.

Składanie zamówień – 20 – 27 lipca, zamówienie możecie złożyć w e__ae_ miejscu przy Gdyńskich Kosynierów 10 (wtorek-piątek, godziny 17-20 / sobota – 15-18 / poniedziałek-wtorek – 17-20, uwaga/UWAGA: w czwartek, 22 lipca oraz niedzielę 25 lipca będę nie do złapania, bo się będę uczyć introligatorstwa i gościć dwuletniego siostrzeńca 🙂
Błyskawiczny wernisaż – 30 lipca, 18:00 – 20:00
Obiór zamówień – 30 lipca, 20:00 – 20:30

Wydarzenie odbywa się w e__ae_ miejscu (ESKAEM) – miejscu działającym w ramach programu Gdańskich Otwartych Pracowni realizowanego przez Miasto Gdańsk. Projekt „ESKAEM – kwadraty i nie tylko” dofinansowano ze środków Miasta Gdańska.

PUNK PUPA POWER | Magda Reshka

MAGDA RESHKA, rocznik 1976. Studiowałam projektowanie ubioru na ASP w Łodzi. Nie skończyłam, więc w zasadzie jestem samoukiem. Pracowałam jako modelka, projektowałam zabawki dla dzieci, torby skórzane, organizowałam targi REMADE MARKET dla ŁÓDŹ DESIGN. Mieszkam i pracuję w Łodzi, mieście kontrastów, murali, mojej inspiracji. Bez sztuki nie potrafię funkcjonować, czasami oddychać. Gdy rysuję, tworzę jestem tylko ja wiem gdzie czyli tam gdzie czuję się silna, ważna i w całości. JESTEM BOGINIĄ. Nie mam nabożnego podejścia do sztuki. Kocham sztukę. Olga Boznańska, Zofia Stryjeńska, Maria Jarema, Alina Szapocznikow, Joyce Pensato, Marina Abramowic, Katarzyna Kobro, Tracey Emin, Lee Krasner, Rose Wylie, Anni Albers. Lista jest długa i nieskończona. Kobiety artystki, ich siła, moc, wiedźmowatość, podążanie swoją drogą mnie najbardziej inspiruje. Teraz największą frajdę daje mi rysowanie na papierze. PROSTOTA SUROWOŚĆ DOSTĘPNOŚĆ. Nie mam skomplikowanych rytuałów. Potok myśli mam non stop. Siadam przy biurku, biorę kartkę i wystarczy mi stos kredek i pasteli obok. OBRAZ I SŁOWO, CHAOS I PORZĄDEK. To u mnie się przeplata, to działa. Moje życie tak działa.

Wystawa: 16.07-7.08.2021 
Otwarcie wystawy: 16.07.2021, godz. 18:00 
Wystawę można oglądać  
– we wtorki, piątki w godz. 17:00 – 20:00 
– w soboty w godz. 16:00 – 19:00 
(lub po umówieniu telefonicznym: 531 904 741)

Wydarzenie na Facebooku:
https://www.facebook.com/events/185563180042063

Fotorelacja Tomka Cieślikowskiego

Wydarzenie odbywa się w e__ae_ miejscu (ESKAEM) – miejscu działającym w ramach programu Gdańskich Otwartych Pracowni realizowanego przez Miasto GdańskProjekt „ESKAEM – kwadraty i nie tylko” dofinansowano ze środków Miasta Gdańska.

Odpoczywać to ja będę w grobie | Małgorzata Mycek

__ artystka o wystawie

W moich pracach wracam sobie na wieś. Szczególnie lubię wracać w miejsce gdzie się wychowałam. Ma to dla mnie szczególne znaczenie terapeutyczne, bo nie było to zbyt łatwe dzieciństwo i układając sobie w głowie sprawy z przeszłości poznaję lepiej swoje potrzeby. Czuję się częścią tej społeczności, mimo że nigdy się do niej w stu procentach nie dopasowałam. Myślę, że to wynika z tego, że głos dziecka dla wielu osób nie jest istotny i łatwo go zagłuszyć jakimiś karami lub nawet klapsem.

Ta wystawa jest trochę o pracy. Nawet na wsi łatwo paść ofiarą wyzysku, mimo tego, że nie ma tam przemocowego szefa. Sami dla siebie jesteśmy takim przemocowym szefem i często padamy ofiarami autowyzysku. Nawet dzisiaj, jest święto pracy i sama nie odpoczywam, tylko pracuję na kolejną wystawą i takimi działaniami doprowadzamy się na skraj wyczerpania, dążymy do jakiejś doskonałości, której wymaga od nas społeczeństwo.

Szczególnie się to objawia w tym jak traktuje się kobietę, ma ona zadbać o męża, o dzieci, o schorowaną teściową, trzeba być cateringiem dla całej rodziny dostępnym dwadzieścia cztery godziny na dobę, siedem dni w tygodniu. Trzeba mieć przy tym figurę baletnicy, ciągle się stroić, być umalowaną, mieć zawszę ochotę na seks z mężem, jeszcze mieć do siebie dystans, a ten dystans tak naprawdę oznacza, to że trzeba wysłuchiwać jakichś obrzydliwych żartów o swoich dupie i cycach od wąsatych dziadów.

Wieś jaką znam to właśnie ciągła praca. Emerytura rolnicza wynosi teraz około osiemset złotych, o ile się nie mylę a warunki życia wcale nie są lepsze niż w mieście i nawet w wieku osiemdziesięciu lat nie możesz podpiąć się na przykład do cieplika miejskiego tylko musisz zasuwać w zimie z wiadrem albo koszem pełnym drewna ciężkiego i palić ciągle w piecu dlatego, że Twój wiek nie do końca pozwala Ci na dźwiganie czegoś ciężkiego.

(transkrypcja nagrania Małgorzaty Mycek, w którym opowiada o swojej wystawie w e__ae_)

__ Małgorzata Mycek

Małgorzata Mycek, ur w Sanoku w 1993r. W 2020 obroniła dyplom magisterski na wydziale Malarstwa i Rysunku na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu, w pracowni prof. Dominika Lejmana. Finalistka konkursu im. Marii Dokowicz na najlepszą pracę dyplomową. Finalistka 19 edycji konkursu Artystyczna Podróż Hestii. Współtworzy inicjatywę Wydawnictwo Bomba wydającą zaangażowane ziny. W 2019r Bombę nagrodzono w ogólnopolskim konkursie dla młodych artystów Młode Wilki

Jest malarką i performerką z Poznania. Wychowała się na peryferiach, w małej wsi w Bieszczadach na przełomie millenium, co często eksploruję w swoich pracach. W jej projektach wybrzmiewa zaineresowanie kulturą wernakularną oraz zaangażowanie w bieżące sprawy polityczne. Sztuka jest dla niej formą terapii i pozwala przepracować traumy oraz zmierzyć się z trudną rzeczywistością.

__ terminarz:

Wystawa: 15.05-5.06.2021
Otwarcie wystawy: 15.05.2021, godz. 17:00
Wystawę można oglądać 
– we wtorki, piątki w godz. 17:00 – 20:00
– w soboty w godz. 16:00 – 19:00
(lub po umówieniu telefonicznym: 531 904 741)

Wydarzenie na Facebooku:
https://www.facebook.com/events/457472268656654


Wydarzenie odbywa się w e__ae_ miejscu (ESKAEM) – miejscu działającym w ramach programu Gdańskich Otwartych Pracowni realizowanego przez Miasto GdańskProjekt „ESKAEM – kwadraty i nie tylko” dofinansowano ze środków Miasta Gdańska.